Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
Γονείς & Παιχνίδι

Γονείς & Παιχνίδι

Γονείς και Παιχνίδι

Το παιχνίδι ως διαγνωστικό μέσο για τους γονείς  

Το παιχνίδι στην παιδική ηλικία είναι κεντρικής σημασίας για την υγιή ανάπτυξη του ατόμου.  Για παράδειγμα όταν το παιδί είναι άρρωστο, ο παιδίατρος συνήθως ρωτά αν παίζει.  Συνεπώς, οι γονείς το πρώτο που πρέπει να παρατηρήσουν για το παιδί τους, για να εντοπίζουν αν είναι καλά είναι τη διάθεσή του για παιχνίδι.  Πέραν όμως των παροδικών ασθενειών που μπορεί να περάσει ένα παιδί, το παιχνίδι είναι εργαλείο που μπορεί να μας βοηθήσει να εντοπίσουμε σοβαρές δυσκολίες ή προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίζει το παιδί μας.  Για παράδειγμα, αν το παιδί δεν παίζει αυθόρμητα συμβολικό παιχνίδι και δεν ανταποκρίνεται στο παιχνίδι του ενήλικα ή μεγαλώνοντας δεν μπορεί να λάβει μέρος σε ομαδικά παιχνίδια που απαιτούν συνεργασία, τότε θα πρέπει να το διερευνήσουμε περισσότερο ή και σε κάποιες περιπτώσεις να αναζητήσουμε τη βοήθεια των ειδικών.  Ο Πλάτωνας αναφέρει  ότι «μπορείτε να ανακαλύψετε περισσότερα για ένα άτομο σε μια ώρα παιχνιδιού παρά σε ένα έτος συνομιλίας»

Είναι πολύ σημαντικό οι γονείς να δημιουργούν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για παιχνίδι με  τα παιδιά τους.

Πώς οι γονείς μπορούν  να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για παιχνίδι.

Οι συνθήκες της σύγχρονης ζωής, δυστυχώς δεν δίνουν πολλές ευκαιρίες για παιχνίδι.  Η έμφαση που δίνεται από τους γονείς σε γνωστικούς στόχους, σε συνδυασμό με τον περιορισμένο ελεύθερο χρόνο του παιδιού και την «εύκολη λύση» της ενασχόλησης με τον υπολογιστή ή την τηλεόραση, έχουν περιορίσει τις ευκαιρίες που έχει ένα παιδί για παιχνίδι.

Στη συνέχεια θα προτείνουμε κάποιους τρόπους με τους οποίους οι γονείς μπορούν να δημιουργήσουν τις κατάλληλες προϋποθέσεις στα παιδιά για παιχνίδι:

Περιορίστε τις εξωσχολικές δραστηριότητες στις απολύτως απαραίτητες και κρατήστε αυτές τις οποίες έχετε συναποφασίσει με το παιδί σας.   Με αυτό τον τρόπο το παιδί θα έχει περισσότερο ελεύθερο χρόνο.
Δημιουργήστε μικρές ρουτίνες παιχνιδιού με τα παιδιά σας.  Για παράδειγμα, στο αυτοκίνητο που αναγκαστικά είμαστε καθηλωμένοι για κάποιο χρονικό μπορείτε να παίξετε παιχνίδια μνήμης ή παρατηρητικότητας (π.χ. βλέπω, βλέπω με το ματάκι κάτι που αρχίζει από …) ή παιχνίδια που καλλιεργούν την φαντασία (π.χ. συννεφονειρέματα, που κοιτάζοντας τα σύννεφα φαντάζεσαι με τι μοιάζουν φτιάχνοντας σενάρια και ιστορίες)

Υιοθετήστε τις μέρες/σαββατοκύριακα χωρίς τηλεόραση/υπολογιστή.  Φανταστείτε, ότι ξαφνικά όλες οι ηλεκτρικές συσκευές έχουν χαλάσει και θα πρέπει να σκεφτείτε παιχνίδια για να περάσετε τις ώρες σας ως οικογένεια.

Μετατρέψετε απαραίτητες οικογενειακές δραστηριότητες σε παιχνίδια.  Ένα παράδειγμα αυτής της πρακτικής είναι τα παιχνιδομαγειρέματα.  Γι’ αυτό το παιχνίδι, δεν ισχύει ο κανόνας που συνήθως βάζουν οι γονείς «μην παίζεις με το φαγητό σου»  αλλά ακριβώς το αντίθετο, προτρέποντας τα παιδιά να παίξουν με το φαγητό τους δημιουργώντας ήρωες ή φιγούρες με τα διάφορα φαγητά και να πλάσουν ιστορίες που μπορούν να μοιραστούν με την οικογένεια.

Είναι πολύ σημαντικός ο ρόλος του γονιού στο παιχνίδι.  Το παιδί θέλει και χρειάζεται έναν σύντροφο στο παιχνίδι του και οι γονείς είναι σημαντικό να γονατίσουν και να παίξουν με τα παιδιά τους χωρίς να προσπαθούν να εξαγοράσουν την ησυχία τους με το να τους προσφέρουν όλο και περισσότερα παιχνίδια.  Ούτε χρειάζεται να επαινεί συνέχεια το παιδί στο παιχνίδι, γιατί με αυτό τον τρόπο καλλιεργεί στο παιδί του εξάρτηση και το παιδί παίζει μόνο για τον έπαινο χωρίς να απολαμβάνει τη διαδικασία του παιχνιδιού.  Τέλος, ο γονιός οργανώνει, μεσολαβεί, συμμετέχει, αναπτύσσει και παρατηρεί το παιχνίδι του παιδιού απολαμβάνοντας την όλη διαδικασία μαζί με το παιδί του.

Source: paidiatros.com

Κλείσιμο Μενού
×

Cart